Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010



Ωραία μέρα στο γραφείο σήμερα, βγήκε αρκετή δουλειά, τσακίσαμε και κάτι αμυγδαλωτά που είχε φέρει ο Τ., αλλά ήμουν κουρασμένη γενικά, γιατί χθες κάθισα στο γραφείο μέχρι αργά, γιατί είχαμε κανονίσει να βγούμε κατά τις 9 με τα κορίτσια, και βαριόμουν να γυρίσω σπίτι και να ξαναβγώ. Πήγαμε από το bartesera με την Α. και μετά ήρθαν η Σ. και η Κ.. Κάναμε μερικές καμένες συζητήσεις για καινούργιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, είπαμε τα νέα μας κι εγώ με την Α. στις 12:30 ήμασταν νεκρές και φύγαμε.
Σήμερα χρειάστηκε να πάω δυο φορές από το γραφείο στην 3ης Σεπτεμβρίου, για να πάρω κάτι υλικά για τη μακέτα. Και διεπίστωσα ότι οι Έλληνες δεν θα γίνουν ποτέ άνθρωποι. Υπήρχαν άνθρωποι που έβριζαν άλλους επειδή τους έλεγαν να πάνε στα δεξιά στην κυλιόμενη σκάλα, για να περάσουν. Και η απάντηση ήταν "Οι κυλιόμενες είναι για ευκολία. Άμα θες να πας γρήγορα, να πας από την κανονική σκάλα". Και επίσης: "Αν βιάζεσαι τόσο πάρε ένα ταξί.". Μιλάμε ότι σε όλη την Ευρώπη δεν νοείται να στέκεται άνθρωπος αριστερά στην κυλιόμενη σκάλα. Για να μην πω για το στριμωξίδι στο τρένο, όπου δεν διστάζουν να ποδοπατήσουν παιδάκια και να ζουλήξουν εγκύους για να μην χάσουν ένα τρένο. Δηλαδή, έλεος! Ξεκίνα δέκα λεπτά νωρίτερα και υπολόγισε ότι μπορεί να χάσεις ένα τρένο. Είναι απλή λογική. Για να μην πω (ε, ναι, θα πω) για την αξιοπρεπεστάτη εμφανισιακά κυρία που πήγε να βάλει "καλάθι" με το σκουπίδι της σε έναν κάδο, και όταν αστόχησε, απλώς έφυγε, χωρίς να το μαζέψει. Γενικά είμαι πολύ απογοητευμένη από όσα βλέπω γύρω μου καθημερινά. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στον διπλανό.. Σιγά το νέο, θα μου πεις. Αλλά αν αρχίσεις να μιλάς και να κάνεις παρατηρήσεις σε λένε "ξινή". Ε, ναι, εγώ είμαι θεόξινη. Τι να γίνει τώρα. Και δεν μου αρέσει ούτε αυτή η δήθεν οικειότητα των Ελλήνων. Δεν θέλω να μου μιλάνε άγνωστοι (ταξιτζήδες, περιπτεράδες, ο υπάλληλος του ΚΕΠ, ο μπάρμαν.) λες και είμαστε φιλαράκια, ή ακόμη χειρότερα, λες και μ' έχουν γεννήσει). Η οικειότητα πρέπει να κερδίζεται. Έχω αγανακτήσει τόσο πολύ που οι μισοί Έλληνες είναι έτσι και οι άλλοι μισοί τους ανέχονται.. Τόσο, που αν δεν με πάρουν στο μάστερ να σηκωθώ να φύγω από 'δω, δεν ξέρω τι θα κάνω. Εντάξει, ξέρω, θα προσαρμοστώ. Θα προσπαθήσω να είμαι ο ευγενής και "ευρωπαϊκός" εαυτός μου, παρά το γύρω χάος, συναναστρεφόμενη με άτομα που μοιράζονται τη λογική μου. Είδα στο γραφείο, ότι γίνεται αυτό. Με έπεισαν τα παιδιά.
Αύριο το πρωί θα στείλω και το "έντυπο" κομμάτι της αίτησης μου για το μεταπτυχιακό
Έχω πεισθεί πώς είτε με πάρουν, είτε όχι, θα είναι για καλό τελικά..
'Ηρθε σήμερα μια φίλη από Ξάνθη στην Αθήνα, αλλά δεν έχω καθόλου κουράγιο να τη δω, είμαι πτώμα. Κι είναι κρίμα, γιατί είναι ένα άτομο που με βοηθάει να δω τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και να πάρω αποφάσεις, που, άσχετα αν δεν μπορώ να τις εφαρμόσω, ξέρω ότι είναι σωστές.. Με προβληματίζει πάντως, τώρα που δουλεύω και βλέπω τα ωράρια (και εγώ δουλεύω 8άρο απλώς, όχι όσο δουλεύουν τα παιδιά, που το γραφείο είναι δικό τους και πρέπει να τρέχουν για τα πάντα), το ότι μάλλον πριν ανοίξεις γραφείο σαν αρχιτέκτονας, πρέπει να έχεις βρει τους φίλους και τον σύντροφο με τον οποίο θες να γεράσεις, διότι απλούστατα δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος για να βγεις και να γνωρίσεις ανθρώπους, αλλά ούτε καν για να διασκεδάσεις με τους παλιούς, καλούς γνωστούς.. Αν και η Μ. με τον Κ. κανονίζουν κάποια έξοδο την εβδομάδα, πάνε θέατρο ή σινεμά και αν κρίνω απ' τα τηλέφωνα, πρέπει να έχουν αρκετούς φίλους.. Οπότε κάπου έχουν βρει τις ισορροπίες. Άρα παρατηρώντας, πέρα από κόλπα για μακέτες και σχέδια, μπορώ να μάθω και το κόλπο για ζωή μετά τη δουλειά. Αν και όταν κάνεις μια δουλειά που σε γεμίζει τόσο και μάλιστα με δικούς σου ανθρώπους, αυτό είναι και η ζωή σου, και η ψυχαγωγία σου και η διασκέδασή σου και είσαι ευτυχισμένος Αχ, σαν τα παιδιά στο γραφείο θέλω να είμαι "όταν μεγαλώσω"..

3 σχόλια:

  1. Σε διαβαζω συχνά πυκνά, κάθε φορά, θα έλεγα, που μπαίνω στο διαδίκτυο!!

    Οι Ελληνάρες είναι απίστευτοι. Με μία μικρή βόλτα στην Αθήνα γίνεσαι έξω φρενών. Και κυρίως όταν έχεις να πας σε καμια δημόσια υπηρεσία ή να μετακινηθείς με μέσα μαζικής μεταφοράς. Είναι όλοι αγενείς μέχρι θανάτου. Μου αρέσει που καμιά φορά οι πολύ βαρείς και ασήκωτοι σχολιάζουν αρνητικά τους ξένους για την χαζοευγένειά τους και τα χαμόγελα. Είναι αδιανόητο. Μπανανία..
    Καλά βέβαια στην επαρχία έχει άλλα: οδήγηση χωρίς φλας (όλοι πρέπει να ξέρουν πού μένεις και στρίβεις συνήθως), καρέκλες που "πιάνουν" τη θέση πάρκινγκ, καταραμένη μοίρα της σερβιτόρας που κανονικά θα δούλευε στο ευρωκοινοβούλιο αλλά της φάγανε τη θέση οπότε ξεσπάει στον ταλαίπωρο πελάτη (μα εγώ ένα καφέ θέλω μονο...)


    Θέλω να πω και κάτι σχετικό-άσχετο. Συζητούσα (αναγκαστικά) με κάποια κοπέλα γύρω στα 32, ελληνίδα φυσικά και τη ρωτάω "εσύ Γ. κάνεις ανακύκλωση;"

    Περιμενα ένα "φυσικά" ένα "ναι" ή έστω ένα "όχι".
    Η γκόμενα με έστειλε. Μου απάντησε: "Τι εννοείς;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Αlex και @ Jerry

    Jerry, αν η γκόμενα ήταν ... φιλόλογος, ίσως περίμενε να της πεις "ανακύκλυση" αντί για "ανακύκλωση", και να ... μπερδεύτηκε το κορίτσι !

    Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο να σε θεώρησε αδιάκριτη, επειδή μπορεί να φαντάστηκε εντελώς αυθαίρετα ότι εννοούσες ανακύκλωση σε γκόμενους :)

    Υποθέτω ότι τελικά έλυσες την σχετική παρεξήγηση και ότι την κατατόπισες σχετικά. Εγώ πάντως δεν θα έχανα την ευκαιρία, και θα την ενημέρωνα για τα περίφημα τρία R: Recycle - Reduce - Reuse ! Λες να εισέπρατα κανένα : " Ας το διάολο ρε μλκ ?"

    Το παραπάνω μου θύμισε το εξής επίσης αληθινό περιστατικό. Πριν απο αρκετά χρόνια μίλαγα σε μία άγνωστη σκωτσέζα σε ένα pub στη Γλασκώβη. Στην πορεία της συζήτησης της είπα ότι είμαι Έλληνας. Με ρώτησε "Που είναι η Ελλάδα ?". Της απάντησα : "Στην Αφρική, δυτικά απο την Αίγυπτο". Με έκπληξη διαπίστωσα ότι ΔΕΝ γέλασε, οπότε προχώρησα τη συζήτηση κάπως πιο διερευνητικά: "Ηave you heard οf Plato ? Socrates ? Alexander the Great ?" H απάντηση ήταν : "Νever heard of these guys !"

    Δύο links για ... αποτοξίνωση απο τα παραπάνω:

    Brain Surgeon

    Don't Touch Me

    Kαλό βράδυ

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Hey there καλοί μου αναγνώστες (και πηγές ανάγνωσης :) )! Καλό απόγευμα.
    Jerry, θα έχεις υλικό να διαβάζεις, διότι είμαι σε φάση έξαρσης ενθουσιασμού αυτή την περίοδο. Ελπίζω να στον μεταδίδω τουλάχιστον, διότι ακόμη και η γκρίνια μου είναι ενθουσιώδης :Ρ
    Σταύρο, σε συμπαθώ πολύ, διότι είσαι πιο ψείρας κι από μένα σε θέματα γλώσσας και για ακόμη μια φορά τα λινκ σου με "ανεβάζουν".

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.