Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

Δευτέρα και, όπως οφείλει, δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστη. Αλλά τουλάχιστον δεν φταίει η δουλειά. Ούτε κανένας άνθρωπος μου φταίει δηλαδή, εδώ που τα λέμε.. Το μυαλό μου που παρασκέφτεται και παρα-αναλύει τα κάνει όλα.
Σήμερα γνώρισα και το τρίτο μέλος του γραφείου, την B. (και το "B" είναι ""), που είναι από την Αυστραλία. Εξίσου συμπαθητική με την Μ. και τον Κ., ζωντανή και ευχάριστη. Σήμερα από το γραφείο πρέπει να πέρασαν επτά-οκτώ άτομα και να χτύπησαν μερικά εκατομμύρια τηλέφωνα. Μελίσσι :)
Ένα ακόμη γράμμα μου έφτασε στον προορισμό του.
Μια μικρή ιστοριούλα, όπου πρωταγωνιστώ εγώ και η Α. στα 60 μας, γεννήθηκε
Πάλι πλακώθηκα με τον πατέρα μου, γιατί όποτε ανοίγει το στόμα του είναι για να μου δώσει συμβουλές και δεν καταλαβαίνει ότι θέλω ΧΩΡΟ. Θέλω να κάνω πράγματα ΜΟΝΗ ΜΟΥ. Θέλω να κάνω λάθη και μαλακίες και να μάθω από αυτά. Του μιλούσα με τις ώρες γι' αυτό και δεν έλεγε να καταλάβει και στο τέλος μου είπε ότι δεν μπορεί να μου υποσχεθεί ότι θα σταματήσει, διότι το θεωρεί λάθος.
Προσπαθώ με νύχια και με δόντια να διατηρήσω τα κεκτημένα μου: την απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους. Να μην γίνω σαν τους γονείς μου και πρέπει να δίνω αναφορά σε όλο το σόι για ό,τι κάνω και αποφασίζω στη ζωή μου. Δεν καταλαβαίνουν ότι το ότι μπορεί να μην θες να δεις κάποιον μπροστά σου κάποιες μέρες, δεν σημαίνει ότι δεν τον αγαπάς. Με πνίγουν απίστευτα πολύ. Και ξέρω ότι ακούγεται οξύμωρο, δεδομένου ότι εκείνοι με παρότρυναν να πάω για μεταπτυχιακό έξω, εκείνοι με έστειλαν να σπουδάσω 800 χιλιόμετρα μακριά. Αλλά φαίνεται ότι έχω πολύ μειωμένη ανεκτικότητα όσον αφορά τον ΧΩΡΟ ΜΟΥ. Αλλά στ' αλήθεια, δεν κάνω νούμερα. Απλώς δεν αντέχω να με πλησιάζουν τόσο πολύ.
Τέλος πάντων, φαίνεται ότι όταν πηγαίνει καλά η δουλειά, οι υπόλοιποι τομείς πρέπει να πηγαίνουν κατά διαόλου.
(ναι, είμαι κυκλοθυμική, θες κάτι;)

6 σχόλια:

  1. Απλά είναι μάλλον δύσκολο να συμβιώνεις με γονείς μετά από κάποια χρόνια ανεξαρτησίας. Εγώ αυτό νομίζω ότι φταίει.

    Με τον γιο μου κάνω ένα κόλπο όταν κλαίει για κάτι. Του λέω "κλάψε μωρό μου, έχεις δύο λεπτά χρόνο να κλάψεις όσο θες και μετά σταματάνε τα κλάμματα". Και αυτός το κάνει. Δεν ξέρω αν είναι καλό αυτό που κάνω ή όχι, πάντως λειτουργεί.
    Πρέπει να δίνεις ένα χώρο στο θυμό σου, και σε όλα τα συναισθήματά σου, να αναπτυχθεί. Μετά από ένα όριο καλό θα ήταν να το βάζεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου, αν δεν γίνεται να το ξεχάσεις εντελώς. Είναι ένα κόλπο επιβίωσης.
    Ξέρω πως μερικές φορές θες να στεναχωρηθείς μέχρι τον πάτο, να κλάψεις μέχρι να στερέψεις ή να τα σπάσεις όλα από θυμό, απλά όσο μεγαλώνεις ο χρόνος σου είναι λίγο πιο πολύτιμος από πριν.
    Αγνόησε αυτά που λέω αν δε σου ταιριάζουν..
    Εξάλλου δεν είμαστε όλοι/ες το ίδιο ούτε επιθυμούμε τα ίδια πράγματα.

    Ελπίζω να μην ακούστηκε σαν μαμαδίστικο κήρυγμα! Ξέρεις το φοβάμαι πολύ αυτό....!
    (Φαντάσου να έλεγα "θα γίνεις μάνα και θα καταλάβεις!")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μου άρεσε πάρα πολύ το σχόλιο σου :)
    Δεν ακούστηκε μαμαδίστικο. Ακούστηκε τρυφερό και ευαίσθητο και δείχνει άνθρωπο που νοιάζεται για τους άλλους και τον εαυτό του. Σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να μου προτείνεις μια λύση!! Το εκτιμώ και θα δοκιμάσω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. e γονείς είναι it;s their job to worry. Θα τους καταλάβεις σε λίγα χρόνια, όχι πως αυτό σημαίνει πως πρέπει να πηγαίνεις με τα νερά τους και να κάνεις ότι θέλουν αλλά να δείχνεις κατανόηση (fuck, τι γράφω I am old τελικά...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. χαχαχα ρε mahlerako, άρχισες τα μαθήματα και λύγισες μου φαίνεται! Βιβ λα ρεζιστάνς, λέγω!
    Όχι, εντάξει, ξέρω, πρέπει να κάνω υπομονή. Απλώς, να μωρέ, δεν μπορώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Live now, die later ... Έχω τη γνώμη, ότι αυτή είναι η απόλυτη συμβουλή, lol !

    H πιο όμορφη σάμπα που γράφτηκε ποτέ

    All Night Long

    Η ζωή (μπορεί να) είναι party

    Cheer up !

    Διάλειμμα τέλος ! Ξαναγυρίζω στα "σκατά" που έχω επιλέξει για τον εαυτό μου ...

    :)

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλώς το Σταύρο :)
    σ' ευχαριστώ για τα link
    απολαυστικά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.