Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Σήμερα συνέβησαν διάφορα. Τίποτα συνταρακτικό, παρ' όλα αυτά θα τα γράψω, διότι προφανέστατα είμαι εθισμένη σε αυτή την ανούσια καταγραφή. Όμως θέλω να ξεκινήσω από ένα κομμάτι που αν έβαζα τίτλους στα ποστ μου, θα λεγόταν "Επτά Ευρωπαϊκά Λεπτά".
Κάπως τα έφερε η ζωή και βρέθηκα να πρέπει να πάω από το Παγκράτι στο σπίτι μου. Περπάτησα με τον Σ. ως τον Ευαγγελισμό, ο οποίος (σήμερα το έμαθα) έχει μια έξοδο σε ένα πάρκο (μιλάω για το μετρό και όχι για το νοσοκομείο). Φτάνοντας στην αποβάθρα μας, διαπιστώσαμε ότι το επόμενο μετρό θα ερχόταν σε επτά λεπτά. Καθίσαμε αναπαυτικά στις μπλε καρέκλες και αποφασίσαμε ότι μας αρέσουν όλα: η απροσδιόριστη κλασσική μουσική που ακουγόταν και ήταν σαν άνοιξη στη Βιέννη, τα ψυχρά, πλην όμως γυαλιστερά εκρού-μπεζ μάρμαρα στους τοίχους, το ρολόι της απέναντι αποβάθρας με τα πράσινα και κόκκινα μικρά λεντάκια στην περιφέρειά του, η ησυχία, η απουσία του πλήθους. Ήταν όλα πολύ ευρωπαϊκά. ως εκτούτου, ψυχρά και μουντά. Αλλά ωραία. Ο Σ. έκανε όμορφες σκέψεις σχετικά με το τι ωραία που θα ήταν να περνούσαν από την αποβάθρα μας τρένα που θα μας έβγαζαν σε τρια λεπτά στο Παρίσι ή στο Λονδίνο, συμφωνούσα χαμογελαστή και γενικώς περνούσαμε πάρα πολύ ωραία, χωρίς λόγο, χωρίς πομπώδεις εξάρσεις ενθουσιασμού ή αλαλαγμούς χαράς. Ωραία, σεμνά και κομψά. Όπως είπε και ο Σ. όταν έφτασε το μετρό: "Ήταν ωραία αυτά τα επτά λεπτά στον Ευαγγελισμό".
Τώρα, πώς φτάσαμε ως εκεί..
Χθες κοιμήθηκα κατά τις 3.30, παρ' ότι κάθισα σπίτι και δεν ξεμύτισα λεπτό. Ξύπνησα στις 4 παρά, ή ήταν 3.30; Κάτι πολύ ακραίο πάντως για τα δικά μου ξενέρωτα δεδομένα. Έφτιαξα έναν ζεστό νες με πολύ γάλα, πήρα στα γόνατά μου ένα πακέτο κρουασανάκια με γέμιση κρέμα μιλφέιγ και άνοιξα τον "Πανωλεθρίαμβο". Όχι πολλές ώρες μετά, με πήρε τηλέφωνο ο Α., να με ενημερώσει ότι θα πάνε για καφέ κάπου. Ήθελα. Θα με έπαιρνε "σε λίγο", να μου πει πού και πώς. Ξεκίνησα τη διαδικασία του ντουζ. Την οποία διέκοψα, για να σηκώσω το κινητό και να μάθω λεπτομέρειες Και φυσικά έκανα το κινητό λούτσα. Αδιαφόρησα παντελώς. Πήρα τηλέφωνο από το σταθερό, συνεννοήθηκα με τον Αλέξανδρο Χ. και συνέχισα να ετοιμάζομαι. Δηλαδή, άφησα το κινητό ανοιχτό, με όλα τα νερά να τρυπώνουν παντού μέσα του. Ντύθηκα, έβαλα μια φούστα να ανεμίζει, φόρεσα ανέμελη τα γυαλιά ηλίου και πήρα ταξάκι. Ο ταξιτζής πίστευε ότι ήταν τιτζέι των '80ς και ακούγαμε κάτι σαν τέκνο στη διαπασών, αφού μου ανακοίνωσε ότι δεν ξέρει ποια είναι η Πλατεία Προσκόπων, ούτε που είναι το άγαλμα του Τρούμαν. Μετά από λίγο, και ενώ ζητούσα οδηγίες από τον Αλέξανδρο, το κινητό μου πέθανε. Είχα προλάβει να ακούσω "Αερόστατο". Είχα δυο επιλογές: Να πάω στο Παγκράτι ακούγοντας τέκνο και να ελπίζω ότι τα παιδιά είναι όντως σε αυτό το "αερόστατο" και όχι "τρία στενά μετά το αερόστατο" ή "παίρνεις το λεωφορείο έξω από αερόστατο και κατεβαίνεις σε τρεις στάσεις". Ή, να γυρίσω σπίτι και να τους πάρω από το σταθερό, για να ανακοινώσω ότι δεν θα πάω. Επέλεξα το πρώτο, με μια διάθεση μεταξύ ματαιότητος και μελαγχολικής περιπλάνησης Ένα εικοσάλεπτο, μερικούς κύκλους και 8 ευρώ αργότερα ήμουν στο "Αερόστατο" και καθόμουν δίπλα στον Α., ο οποίος έπασχε από λυγκουδία, αλλά δεν την εκτόνωσε σε κανέναν μας, έχοντας δίπλα μου από την άλλη πλευρά την Δ., που παρ' ότι είναι 22 χρονών (και άρα τη μισώ για τα νιάτα της) τη συμπάθησα πολύ, απέναντί μου διαγωνίως δεξιά τον Αλέξανδρο Χ. και διαγωνίως αριστερά τον Σ. και μπροστά μου, σε μερικά εκατοστά απόσταση από το σώμα μου, έναν φραπέ μέτριο με γάλα ελαφρύ. Ο καφές ήταν καλός. Ακούστηκαν μερικά παράπονα από τον Σ., που δεν εμφανιστήκαμε μερικοί από εμάς στην τελευταία προβολή στον Ειλισσό, μερικά παράπονα από εμένα που ο Σ. έχει χάσει κάτι βραδιές όπως η προχθεσινή, μερικές αποτυχημένες εικασίες για το ποια χολυγουντιανή σταρ θα μπορούσε να παίξει τη Τζένη Καρέζη στο "Δεσποινίς Διευθυντής". Ακόμη έμαθα ότι ο Γιούνγκ είναι "Ο Μαγγελάνος του υποσυνείδητου", ότι τα λαμπάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου βγάζουν ωραίο φως τη στιγμή που τα απελευθερώνεις, αφότου τα έχεις κλείσει στην παλάμη σου, ότι δεν είναι ωραία να παίζεις ποδόσφαιρο με γυμνιστές, ότι ο Γούντι Άλεν έβγαλε καινούρια ταινία. Και άλλα. Επίσης έμαθα για μια ταβέρνα που φτιάχνει τέλεια σαλιγκάρια με άσπρη σάλτσα. Κάποια στιγμή αποχωρίσαμε, γιατί ο Α. έπρεπε να πάει σπίτι του να πεθάνει κόβοντας τις φλέβες του ή κάτι τέτοιο, γιατί πλέον είναι και εικαστικός και βλέπει τη ζωή με άλλο μάτι.
Και πήγαμε με τον Σ. να πάρουμε το μετρό από τον Ευαγγελισμό.
Γύρισα σπίτι και πήρα την Α., γιατί ήξερα ότι θα με έπαιρνε τηλέφωνο και είχα δίκιο. Παρ' ότι έπινε ούζα στα Πετράλωνα και περνούσε πολύ ωραία, μου αφιέρωσε όσο χρόνο έπρεπε για να μου ανακοινώσει ότι πλέον και εκείνη πιστεύει ότι είναι μάταιο να συνεχίσουμε να κάνουμε παρέα, γιατί "όλο λες ότι είναι πάντα ανοιχτό το κινητό σου, αλλά εμένα μου μίλαγε μια άγνωστη κυρία και έλεγε ότι το έχεις κλειστό. Και σε λίγους μήνες αυτή η κυρία θα μιλάει και μια άγνωστη γλώσσα και δεν θα την καταλαβαίνω!!". Κατάφερα να την πείσω (παρ' ότι δεν μπορούσα να σταματήσω τα γέλια με το κωμικοτραγικό πάθος της φωνής της) ότι αυτό δεν ισχύει και της έταξα μια συνάντηση αύριο, για να αντιμετωπίσουμε την "κρίση στην σχέση μας". Ύστερα, έκανα μια βιντεοκλίση στο Μόναχο με τους γονείς και τον αδελφό μου και διεπίστωσα πόσο πολύ τους αγαπάω όλους όταν είναι μακριά. Επίσης, στα πλαίσια του "μόνος στο σπίτι", έχω αφήσει το κουνέλι να αλωνίζει όλη μέρα και να τρώει ό,τι θέλει από τις ζαρντινιέρες Ζήτω η ελευθερία και η (κατ' επιλογήν) μοναξιά.

8 σχόλια:

  1. ααα, κοίταξε να δεις. ή θα μου πεις τι είναι η λιγκουδία ή δεν θα την ξαναναφέρεις! είμαι και παθιασμενος άνθρωπος... :p

    μου άρεσαν τα 7' στον ευαγγελισμό. επίσης, εγώ ξέρω μόνο την είσοδο/ έξοδο στο πάρκο. ποια άλλη υπάρχει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα σου στείλω τώρα μέηλ και θα σου πω. Είπαμε, είναι για λίγους και εκλεκτούς και επειδή σε συμπαθώ θα μάθεις, αλλά μην το κάνουμε και βούκινο!
    Δεν έχω ιδέα για τις εισόδους/εξόδους του Ευαγγελισμού.. Πρώτη φορά σήμερα πήγα σε αυτό το εξωτικό μέρος.
    Και γράφεται με "Υ" η λυγκουδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. το είδα και σου απάντησα και σου την έγραψα πάλι με Ι. άι στο καλό. λΥγκουδια, λΥγκουδια. με Υ φλονς, με Υ. (μεντιτεισον)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλέ τι πάθατε και αλλάζετε όλοι τα layout σας??

    ξκαι η jerry jedelou και η vipera lebetina και τώρα και εσύ?

    ααααα η παρέα με την Φλό θα φταίει....

    ωραίο είναι πάντως...πολύ ωραίο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. O ΠΟ ΤΕ περιμένω κι εγώ ΣΧΕ ΤΙ ΚΟ μέιλ γιατί θα παρεξηγηθώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ θέλω να μάθω ποια χολυγουντιανή σταρ επιλέχθηκε τελικά για το ρόλο της "Δεσποινίς Διευθυντής".. Δε μπορώ να σκεφτώ καμία αρκετη σοβαρή που να εβαζά σ αυτό το ρόλο..
    (Νομίζω ότι αυθόρμητα μου έρχεται η J.Lo!!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. amalthia, πλήξη παιδί μου, πλήξη..
    Τζέρρυ, θα γίνει κι αυτό, υπομονή! :Ρ
    ΜΑΙΡΟΥΛΑ!!!! Τι χαρά είναι αυτή? Τι τιμή?? Συγκινούμαι! Καμία δεν βρήκαμε.. Είπαμε να κάνει όλους τους ρόλους της ταινίας η Lady Gaga.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλά, καλά, έχω αρχίσει να κλαίω και θα σταματήσω όταν στερέψω!!! θα πάθω και καμιά λυγκουδία και δεν θα ξέρω τι έχω, να το πω στο γιατρό να μην ανησυχεί- ή να ανησυχει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.